We Survived My First Trimester of Pregnancy!



Yay! We survived the first trimester of my pregnancy! You all know how I found out I was pregnant and how I shared the news with my husband. Today I'm going to share with you how the first trimester went. Want to know how it was? Keep readin'!

Jeeej! We hebben het eerste trimester overleefd! Jullie weten hoe ik er achter kwam dat ik zwanger was en hoe ik het nieuws vertelde aan mijn man. Vandaag deel ik mijn ervaringen van mijn eerste trimester. Wil je weten hoe het was? Blijf lezen!



I don't know how I'm still alive since I wasn't eating. Or drinking. And if I did eat or drink something it would come right out. Even water tasted like someone got me a glass of toiletwater. Seriously. Not joking. I kept losing weight. 'Till at one point when I was 12 weeks pregnant my midwife told me that I really need to start holding in some liquids and food or I was going to be hospitalized. She offered me some pills that I could take, which would help against the nausea. Anyone who knows me knows I really don't like taking any modern (farmaceutical) medication. I feel like it might fix one problem while causing a couple of other problems. Especially now I'm pregnant and have to think about the health of my baby too. I explained this to my midwife and she told me that not eating or drinking anything might harm my baby more than taking this pill. I promised I would order the pills and think about it after reading the possible side-effects. After a while I decided to try one pill. I took it and really didn't feel any better. If anything it made me feel very woozy on top of everything else. So I stopped taking them. After a couple of days I felt like the nausea was starting to decrease. Little by little I started to drink more, and eat a bit more. And for the most part I was holding it in. Thank God!

Ik begrijp niet hoe ik nog leef aangezien ik nauwelijks at. Of dronk. En als ik wat at of dronk kwam het er weer uit. Zelfs water smaakte naar toiletwater. Serieus. Geen grap. Ik bleef maar afvallen. OP een gegeven moment toen ik 12 weken zwanger was vertelde mijn verloskundige dat ik echt wat moest binnenhouden anders zou ik worden opgenomen in het ziekenhuis. Ze stelde wat pillen voor die zouden helpen tegen de misselijkheid. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik absoluut niet van de  moderne (farmaceutische) medicatie ben. Ik heb idee dat het één probleem verhelpt terwijl er meerdere andere problemen ontstaan. En nu ik zwanger ben en ik niet alleen aan mijn gezondheid moet denken maar ook die van ons ongeboren kindje. Ik legde dit uit aan mijn verloskundige en zij gaf aan dat het niet eten en drinken tijdens de zwangerschap meer schade kan aanrichten dan zo'n pil. Ik beloofde de pillen te bestellen en er over na te denken wanneer ik de bijsluiter had gelezen. Na een tijdje besloot ik toch één pil te proberen. Ik voelde me er totaal niet beter door. Sterker nog, ik werd alleen maar heel suf van terwijl alle andere klachten bleven bestaan. Ik ben daarom gestopt met de medicijnen. Na een paar dagen had ik het idee dat de misselijkheid minder begon te worden. Beetje bij beetje begon ik meer te drinken en eten. en voor het grootste gedeelte hield ik het binnen. Godzijdank!   


I'm still very, very dizzy though. If I stand for too long, and by too long I mean like 5 minutes or something, my brain just checks out. Sometimes even standing up to go to the bathroom will make me faint. But I just keep thinking about what I'm going to get in return and it makes it all worth it. 

Ik voel me wel nog heel duizelig. Als ik te lang sta, en met te lang bedoel ik zo'n 5 minuten, stoppen mijn hersenen er gewoon mee. Dan ben ik ineens weg. Soms val ik zelfs flauw als ik even opsta om naar de wc te gaan. Maar ik probeer te blijven denken aan wat ik er voor terugkrijg en dan is het het allemaal weer waard. 



I've heard the heartbeat a couple of weeks ago and it was soooo good to hear! The kids can't wait to find out if they're having a little sister or brother. My son is begging God to give him a little brother while my daughter is constantly praying for a little sister. So cute! I keep trying to tell them that we'll be happy with either one and they'll be a big brother/sister no matter what we get. I've made an appointment for a sonogram to find out if we're having a baby boy of girl, and of course I'll let you know!

Ik heb het hartje een paar weken geleden gehoord en dat was zooooooo mooi! De kinderen kunnen niet wachten er achter te komen of ze een broertje of zusje krijgen. Mijn zoon smeekt God om hem een broertje te geven terwijl mijn dochter bidt voor een zusje. Zo schattig! Ik vertel ze steeds dat we heel blij zullen zijn met een jongetje of een meisje en dat ze hoe dan ook grote broer en zus zullen worden. Ik heb een afspraak staan voor een pretecho om er achter te komen of we een zoontje of dochtertje bij krijgen, en natuurlijk laat ik het weten als het zo ver is!


What would you like me to write about next? Is there a pregnancy/baby product you'd like to review? Let me know in the comments down below!

Waat zou je de volgende keer graag willen lezen? Is er een zwangerschaps-/ babyproduct waar je graag een review van zou willen zien? Laat het me weten in de reacties!


Oh and don't forget to enter my giveaway! Last day for entering is Sunday the 31st of May!

Oh en vergeet niet mee te doen aan mijn winactie! Je hebt nog tot en met a.s. zondag de 31ste om mee te doen!



.